Jøn Ghùll on Nostr: "Είναι μακρύς ο δρόμος * [ Για το παρόν κείμενο ...
"Είναι μακρύς ο δρόμος *
[ Για το παρόν κείμενο αφορμή και αιτία στάθηκε η πρόσφατη καταγγελία για βιασμό που αναρτήθηκε στο Indymedia στις 4 Σεπτέμβρη 2026. Η καταγγέλλουσα επέλεξε την ανωνυμία στο κείμενό της τόσο όσον αφορά την ίδια όσο και τον δράστη αφού, πέρα από ένα αρχικό ονόματος και κάποια ψήγματα πληροφοριών για το πρόσωπό του που σκιαγραφούσαν την παρουσία του εντός του ευρύτερου κινηματικού χώρου, τίποτα δεν καταδείκνυε την ταυτότητά του. Παρ’ όλα αυτά τα στοιχεία του καταγγελλόμενου επιβεβαιώθηκαν εμμέσως πλην σαφώς όταν ο ίδιος απάντησε δημόσια στην καταγγελία και, μαζί με αυτά, αναδείχθηκαν και κάποια σοβαρά ζητήματα εφόσον ένα μεγάλο μέρος του κινήματος φαίνεται να μη μπορεί να δώσει αυτονοήτως τις ίδιες απαντήσεις που δίνει σε περιπτώσεις έμφυλης βίας όταν αυτές δεν αφορούν το εσωτερικό του. Στο παρόν κείμενο επιχειρούμε να τοποθετηθούμε πάνω σε αυτά τα ζητήματα, παίρνοντας συγχρόνως ξεκάθαρη θέση στο πλευρό της καταγγέλλουσας και απέναντι στον καταγγελλόμενο. ]
[...]
Η “απάντηση” του καταγγελλόμενου στην συγκεκριμένη υπόθεση, εμμέσως πλην σαφώς, αποτελεί και επιβεβαίωση της καταγγελίας. Η καταφυγή στην αστική δικαιοσύνη χωρίς καμία απολύτως κινηματική απεύθυνση, η επίκληση προσωπικών αξιών που δεν επιβεβαιώνονται και δεν συνδέονται με τις όποιες κινηματικές αξίες μοιραζόταν και έτρεφε την επώνυμη σχέση του με αυτές, η απειλή μέσα από ένα δικονομικό —σαφώς καθοδηγούμενο από ειδικό σε “τέτοιες” περιπτώσεις— κείμενο ότι θα καταλογιστούν ευθύνες για τις συκοφαντίες, όλα αυτά δεν ακολουθούν παρά μια κλασσική συνταγή αστικής διευθέτησης του ζητήματος. Πρόκειται για έναν λόγο που θα μπορούσε να ασκηθεί από τον τελευταίο χυδαίο μικροαστό εν όψει μια καταγγελίας κακοποίησης.
[...]
Αυτοί και (δυστυχώς) αυτές που το πιο πιθανόν είναι να αποδέχονταν οποιαδήποτε άλλη καταγγελία σεξουαλικής κακοποίησης με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά, τώρα σηκώνουν μπαϊράκι αμφισβήτησης και δικονομικής δεοντολογίας εφόσον θίγεται ο εκλεκτός τους “επώνυμος” ή ο εκλεκτός τους “χώρος”. Ακόμη κι αν δεν είναι έτσι, τι εξηγεί την απουσία της συντριπτικής πλειονότητάς τους και των επιχειρημάτων τους από αντίστοιχες ανώνυμες καταγγελίες όλα τα τελευταία χρόνια με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά; Γιατί τώρα και γιατί με τόσο μένος; Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα. Και δεν υπάρχει επιλεκτική αντιπατριαρχική και αντισεξιστική συνείδηση."
https://sinialo.espiv.net/einai-makrys-o-dromos/Published at
2026-09-28 20:18:58 UTCEvent JSON
{
"id": "bb04f35c32f86119fa030da69dd0806a2ef1035d30a0878514772ed968a268d8",
"pubkey": "7d28d83dcb7a87b0e8f9cf1e7f3526ae12eb2fbaec172f8ebcfa5b1ff3bf6a23",
"created_at": 1790626738,
"kind": 1,
"tags": [
[
"proxy",
"https://electricrequiem.com/notes/arp98niggq453sbm",
"activitypub"
],
[
"client",
"Mostr",
"31990:6be38f8c63df7dbf84db7ec4a6e6fbbd8d19dca3b980efad18585c46f04b26f9:mostr",
"wss://relay.ditto.pub"
]
],
"content": "\"Είναι μακρύς ο δρόμος *\n\n[ Για το παρόν κείμενο αφορμή και αιτία στάθηκε η πρόσφατη καταγγελία για βιασμό που αναρτήθηκε στο Indymedia στις 4 Σεπτέμβρη 2026. Η καταγγέλλουσα επέλεξε την ανωνυμία στο κείμενό της τόσο όσον αφορά την ίδια όσο και τον δράστη αφού, πέρα από ένα αρχικό ονόματος και κάποια ψήγματα πληροφοριών για το πρόσωπό του που σκιαγραφούσαν την παρουσία του εντός του ευρύτερου κινηματικού χώρου, τίποτα δεν καταδείκνυε την ταυτότητά του. Παρ’ όλα αυτά τα στοιχεία του καταγγελλόμενου επιβεβαιώθηκαν εμμέσως πλην σαφώς όταν ο ίδιος απάντησε δημόσια στην καταγγελία και, μαζί με αυτά, αναδείχθηκαν και κάποια σοβαρά ζητήματα εφόσον ένα μεγάλο μέρος του κινήματος φαίνεται να μη μπορεί να δώσει αυτονοήτως τις ίδιες απαντήσεις που δίνει σε περιπτώσεις έμφυλης βίας όταν αυτές δεν αφορούν το εσωτερικό του. Στο παρόν κείμενο επιχειρούμε να τοποθετηθούμε πάνω σε αυτά τα ζητήματα, παίρνοντας συγχρόνως ξεκάθαρη θέση στο πλευρό της καταγγέλλουσας και απέναντι στον καταγγελλόμενο. ]\n\n[...]\n\nΗ “απάντηση” του καταγγελλόμενου στην συγκεκριμένη υπόθεση, εμμέσως πλην σαφώς, αποτελεί και επιβεβαίωση της καταγγελίας. Η καταφυγή στην αστική δικαιοσύνη χωρίς καμία απολύτως κινηματική απεύθυνση, η επίκληση προσωπικών αξιών που δεν επιβεβαιώνονται και δεν συνδέονται με τις όποιες κινηματικές αξίες μοιραζόταν και έτρεφε την επώνυμη σχέση του με αυτές, η απειλή μέσα από ένα δικονομικό —σαφώς καθοδηγούμενο από ειδικό σε “τέτοιες” περιπτώσεις— κείμενο ότι θα καταλογιστούν ευθύνες για τις συκοφαντίες, όλα αυτά δεν ακολουθούν παρά μια κλασσική συνταγή αστικής διευθέτησης του ζητήματος. Πρόκειται για έναν λόγο που θα μπορούσε να ασκηθεί από τον τελευταίο χυδαίο μικροαστό εν όψει μια καταγγελίας κακοποίησης.\n\n[...]\n\nΑυτοί και (δυστυχώς) αυτές που το πιο πιθανόν είναι να αποδέχονταν οποιαδήποτε άλλη καταγγελία σεξουαλικής κακοποίησης με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά, τώρα σηκώνουν μπαϊράκι αμφισβήτησης και δικονομικής δεοντολογίας εφόσον θίγεται ο εκλεκτός τους “επώνυμος” ή ο εκλεκτός τους “χώρος”. Ακόμη κι αν δεν είναι έτσι, τι εξηγεί την απουσία της συντριπτικής πλειονότητάς τους και των επιχειρημάτων τους από αντίστοιχες ανώνυμες καταγγελίες όλα τα τελευταία χρόνια με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά; Γιατί τώρα και γιατί με τόσο μένος; Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα. Και δεν υπάρχει επιλεκτική αντιπατριαρχική και αντισεξιστική συνείδηση.\"\n\nhttps://sinialo.espiv.net/einai-makrys-o-dromos/",
"sig": "e0b7e4cd8919fb1124bd2951b397a81a317f0d1d97e7035e4f28442e40b5e15ba041789d1f426756e4480edb7117077e94bf92626639d7a257a3c8245d7e84f7"
}