W 1891 roku major Fukushima powoli kończył swoją służbę jako attaché wojskowy przy ambasadzie Japonii w Berlinie. Ku niekłamanemu żalowi miejscowego towarzystwa zresztą, bo egzotyczny oficer był powszechnie lubiany – jako zręczny fechmistrz, świetny jeździec i w ogóle sportowiec, przy tym poeta i doskonały kompan.
No właśnie, kompan. Podczas jednego z pożegnań w klubach oficerskich, od słowa do słowa – komu się coś podobnego nie zdarzyło? – pan major założył się z niemieckimi kolegami, że wróci do domu konno. No, może nie całą drogę, w końcu Japonia to wyspy, we Władywostoku wsiądzie z koniem na statek.
Słowo oficerskie nie dym, zakład – rzecz honoru. Sprawa nabierała rozgłosu już światowego, a major spokojnie przygotowywał się do wyprawy. Wyruszył 11 lutego 1892 roku, a do Władywostoku dotarł 12 czerwca 1893, przejechawszy jakieś 15 tysięcy kilometrów. Dojechał zresztą już jako podpułkownik, zapewne w uznaniu szczegółowych i wnikliwych obserwacji po drodze, zwłaszcza związanych z dalekowschodnią logistyką i sprawami wojskowymi pewnego niesympatycznego mocarstwa, przez które przebiegała większa część drogi. Prawdopodobnie impreza od samego początku była pomysłem wywiadowczym 😀
Tę historię znałem. Że jechał przez Polskę, też było oczywiste (Kostrzyn, Poznań, Koło, Kutno, Łowicz, Warszawa, Ostrołęka, Łomża, Augustów, Suwałki, Mariampol, Kowno, Wiłkomierz i dalej na Dyneburg).
Ale nie wiedziałem, że swoimi notatkami oprócz Sztabu Generalnego podzielił się też z przyjacielem-poetą, Naobumi Ochiai, a ten napisał o tym poemat Podróż na koniu. I że część tego poematu, Pōrando-kaiko (Wspomnienie Polski) funkcjonowała w Japonii jako samodzielny wiersz, którego dzieci uczyły się w szkołach, a z muzyką – śpiewali japońscy żołnierze.
Zniknęła ze szkół i koszar w 1945. Pewnie zbyt gorzkie były słowa o upadku, zgliszczach i ruinie.
#historia #Polska #Japonia #poezja #muzyka
youtube.com/watch?v=ZQmY7QRaQZ…
Brie Mmm
npub1n2…rcdr3
2026-09-25 12:53:36 UTC
Author Public Key
npub1n27er6244xvzcrpfrx4lgs9ds6cwlsz4kcam3ul8ajhx6dkz8f6qqrcdr3Seen on
wss://relay.ditto.pubPublished at
2026-09-25 12:53:36 UTCEvent JSON
{
"id": "7d2e922b4eaf056fc4676ce6a567a7e5e67b96bda2a6739587a42ebcd2418656",
"pubkey": "9abd91e955a9982c0c2919abf440ad86b0efc055b63bb8f3e7ecae6d36c23a74",
"created_at": 1790340816,
"kind": 1,
"tags": [
[
"p",
"1a651ee3b4f5775f9db96bbab42e27ff5be580650155e190ea9d60397c1ef01f",
"wss://relay.ditto.pub"
],
[
"t",
"historia"
],
[
"t",
"Polska"
],
[
"t",
"muzyka"
],
[
"t",
"poezja"
],
[
"t",
"Japonia"
],
[
"proxy",
"https://venera.social/objects/85a863ed-176a-b66e-d0f3-078092868200",
"activitypub"
],
[
"client",
"Mostr",
"31990:6be38f8c63df7dbf84db7ec4a6e6fbbd8d19dca3b980efad18585c46f04b26f9:mostr",
"wss://relay.ditto.pub"
]
],
"content": "W 1891 roku major Fukushima powoli kończył swoją służbę jako attaché wojskowy przy ambasadzie Japonii w Berlinie. Ku niekłamanemu żalowi miejscowego towarzystwa zresztą, bo egzotyczny oficer był powszechnie lubiany – jako zręczny fechmistrz, świetny jeździec i w ogóle sportowiec, przy tym poeta i doskonały kompan.\n\nNo właśnie, kompan. Podczas jednego z pożegnań w klubach oficerskich, od słowa do słowa – komu się coś podobnego nie zdarzyło? – pan major założył się z niemieckimi kolegami, że wróci do domu konno. No, może nie całą drogę, w końcu Japonia to wyspy, we Władywostoku wsiądzie z koniem na statek.\n\nSłowo oficerskie nie dym, zakład – rzecz honoru. Sprawa nabierała rozgłosu już światowego, a major spokojnie przygotowywał się do wyprawy. Wyruszył 11 lutego 1892 roku, a do Władywostoku dotarł 12 czerwca 1893, przejechawszy jakieś 15 tysięcy kilometrów. Dojechał zresztą już jako podpułkownik, zapewne w uznaniu szczegółowych i wnikliwych obserwacji po drodze, zwłaszcza związanych z dalekowschodnią logistyką i sprawami wojskowymi pewnego niesympatycznego mocarstwa, przez które przebiegała większa część drogi. Prawdopodobnie impreza od samego początku była pomysłem wywiadowczym 😀\n\nTę historię znałem. Że jechał przez Polskę, też było oczywiste (Kostrzyn, Poznań, Koło, Kutno, Łowicz, Warszawa, Ostrołęka, Łomża, Augustów, Suwałki, Mariampol, Kowno, Wiłkomierz i dalej na Dyneburg).\n\nAle nie wiedziałem, że swoimi notatkami oprócz Sztabu Generalnego podzielił się też z przyjacielem-poetą, Naobumi Ochiai, a ten napisał o tym poemat Podróż na koniu. I że część tego poematu, Pōrando-kaiko (Wspomnienie Polski) funkcjonowała w Japonii jako samodzielny wiersz, którego dzieci uczyły się w szkołach, a z muzyką – śpiewali japońscy żołnierze.\n\nZniknęła ze szkół i koszar w 1945. Pewnie zbyt gorzkie były słowa o upadku, zgliszczach i ruinie.\n\n#historia #Polska #Japonia #poezja #muzyka\n\nyoutube.com/watch?v=ZQmY7QRaQZ…",
"sig": "1733c5c707362371ee936922e716b0aa907136b2dd39b2e8ea9fe8b61dc3f192bdbd87831a5ac52c31f95758995785182272bfe6d3317e4080d277e919bdec8b"
}